De kunst is, zegt Deetman, "om ervoor te zorgen dat bepaalde groepen niet uit elkaar groeien. Daar heb ik al die jaren aan gewerkt."
Rustenburg Oostbroek.
Je gooit een geldverslindende parkeergarage neer en hanteert een onrechtvaardig parkeerbeleid met de smoes dat het geld kost.
En dat er per saldo in het tijdvak 2007 t/m 2011 per jaar
€ 200.000,- overblijft mag geen naam hebben. Zie hier punt 5.
En wat is het resultaat?
De wijk is weer één, samen voelen ze zich belazerd en dat is een groot goed.
En dat heeft gelukkig zijn uitstraling op de omliggende wijken die nu ook met dat parkeerbeleid te maken krijgen en nu ook als één front te hoop lopen tegen het gemeentelijke beleid.
Den Haag is niet uit elkaar gegroeid.
Vennepark
Daarom heeft onze Deet ook dat drugshol aan het Vennepark neer laten gooien, dan hebben die mensen samen iets om zich druk over te maken, dat bindt die mensen.
Gezien dát succes wordt er nu door Bert van Alphen naarstig gezocht naar plek om nog eens negen van die stenen des aanstoots in Den Haag te plaatsen.
Leyenburg.
Maakte de bewoner in Leyenburg of in een andere habitat van Den Haag zich eerst helemaal niet druk om de ellende van zijn soortgenoten in andere wijken, dankzij het gevoerde spreidingsbeleid kan straks niemand er meer aan ontkomen.
Gedeelde smart is halve smart.
Wat een nobele gedachte.
Was het eerst ieder voor zich en de gemeente voor ons allen.
Nu is het allen samen tegen die éne gemeente.
Eindelijk het doel bereikt en een eerste aanzet al gegeven.
In de frontlinie de overlast gevende jongeren laten infiltreren in dat Leyenburg en dan is het niet meer dan logisch dan dat de overige overlastgevende figuren, zoals daklozen en andere randgroepouderen eveneens hun intrek nemen in de wijk.
Als die zich op strategische plaatsen hebben ingegraven dan is de totale capitulatie nog maar een kwestie van tijd.
Statenkwartier.
Bij de mensen in het Statenkwartier is er nu een gezamenlijke onvrede gecreëerd over de vestiging van Interpol.
Maar ook bij de Raad van State zal ons aller Deet de bewoners voldoende argumenten geven om gezamenlijk te blijven optreden tegen het gemeentebeleid.
De bewoners hebben al hun bezwaren ongegrond zien verklaren door die (kuch) “onafhankelijke” commissie bezwaarschriften.
Die “onafhankelijke” commissie bezwaarschriften is natuurlijk alleen maar een vervelende juridische hobbel die je hebt te nemen om uiteindelijk bij die eveneens “onafhankelijke” Raad van State te kunnen komen.
Ze geloven in dat Statenkwartier nog in sprookjes.
En wie ligt daar straks als een soort Cerberus voor de poort bij die Raad van State? Juist ja.
En als de mensen hun agressie nog even willen afreageren op dat ijspaleis, dan kan dat hier (gebruik muisklik)

De groeiende onvrede van de burgers over het gerommel van de bestaande
politiek brengt de kiezers steeds verder richting de nieuwe partijen.
Want wie is nog gecharmeerd van de oude partijen? Ze beloven van alles..